ایرانگرایی یعنی بازگشت آگاهانه به اندیشه ایرانی

- اندیشه ایرانی ، اندیشه ای است که اشو زرتشت سپیتمان و کوروش بزرگ هخامنشی و فردوسی بزرگ پایه گذار آن بودند

- اندیشه ای که ابرمردانی چون: رستم فرخزاد ، پیروز نهاوندی ، بابک خرمدین ، بهزادان خراسانی ، مازیار کارنپور ، رادمان پورماهک، مرداویج زیاری و بسیاری دیگر برای بازیابی و شکوفایی آن جانفشانی و پایمردی کردند

- اندیشه ایرانی یعنی آشتی گرایی ، شاد زیستی ، مهرورزی ، دانش پروری ، همزیستی ، خردگرایی و دوری از نژادپرستی و نژادستیزی ، کنار نهادن چرندگرایی

- ایرانگرایی یعنی باورمند به یک کشور نیرومند و یکپارچه ،زبان فراگیر پارسی ،فرهنگ والای آریایی ، آریاداتیک ( قانون روزآمد و پیشرو آریایی) ، هازه ( جامعه) برخوردار همراه با دولتی فراگیر ، فرادینی و مردم‌سالار.

پاینده ایران بزرگ